Τα πελαργκούλια είναι μεγάλα φυτοφάγα βδέλφανα που βρίσκονται στο κόσμο των θαλάσσιων पकτικών ζώων. Είναι γνωστά για τη μεγάλης κεφαλής τους, την μεγάλη λευκή μεμβρανή τα οποία χρησιμοποιούν για να 捕θούν το νερό και την εκρηκτική τους φυσιογνωμία.
Ανατομή και Φυσιονομολογία
Ενώ οι πελαργκούλια μοιάζουν πολύ με καζίνο Pelican τις θαλάσσιες αετούς, έχουν einige σημαντικές διαφορές στην ανατομική δομή. Τα κεφάλι τους είναι μεγάλο και έχει ένα προεξέχων τούφος από τα πόδια, ενώ η σωληνωτή λευκή μεμβρανή τους, ο οποίος τους χρησιμοποιεί για να πίνει νερό, είναι το πιο διακριτικό χαρακτηριστικό. Τα φτερά των πελαργκούλια είναι επίσης μεγάλα και σπασμένα σε καλάθι-φανέρι από τα πόδια και τις γάμπες.
Περιοχές Διαβίωσης
Οι πελαργκούλια υπάρχουν στο βόρειο ημισφαίριο, τόσο στη Δυτική Ευρώπη όσο και στην Ασία. Η συνηθέστερη περιοχή τους είναι η εύκρατη ζώνη της Νότιας Ευρασίας και την ανατολική ακτή της Βόρειας Αμερικής. Υπάρχουν πελαργκούλια στα κεντρικά εδάφη των καυτερών περιοχών της Δύσης, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες της Βόρειας Αμερικής.
Διατροφή
Οι πελαργκούλια είναι φυτοφάγα θηλαστικά. Πίνουν νερό από τα κλειστά πόδια και τον προεξέχων τούφος στην κορυφή του κεφαλιού τους, ο οποίος έχει μεγάλη μεμβρανή. Η διατροφή των πελαργκουλιών αποτελείται κυρίως από ψάρια, χταπόδι και other θάλασσινες καρκινοειδή.
Είδη
Και τα οκτώ είδη που περιλαμβάνουν η οικογένεια Pelecanidae είναι:
- Πελαργός (Pelecanus crispus)
- Ασιατικός πελαργός (Pelecanus thagus)
- Δυτικός πελαργός (Pelecanus occidentalis)
- Μαύρος πελαργός (Pelecanus erythrorhynchos)
- Γαλάζιος πελαργός (Pelecanus philippensis)
Ιστορία και Είδη
Οι πελαργκούλια έχουν μια μακρά ιστορία εξέλιξης, με τα πρώτα γνωστά εικαστικά του Πελεκανου να είναι από τη Μεσολιθική περίοδο. Τον 5ο αιώνα قبل Χριστου του αναφέρεται στο έργο του Ηρόδοτου.
Περιβαλλοντική Φύση
Οι πελαργκούλια απέχουν ένα σημαντικό ρόλο στα οικοσύστημα των θάλασσών. Λειτουργούν ως κτηνίανοι και μεθυσματικά, που βοηθούν τη σπείρα να αναπτυχθεί στην τροφή της.
Ανθρώπινα Δυσαγάπηση
Οι πελαργκούλια έχουν κάποια ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά. Με την άριστη ικανότητα των οποίων για αλλαγή μορφής και ομορφιά τους, είναι επίσης ένα σημαντικό είδος.
Φυσιολογία και Υγιεινή
Η φυσιονομοσία του πελαργκούλια είναι απλή. Τα πρόσωπα και οι τράχινοι ανύψωσης που έχουν στα πλευρά των θήλων τους βοηθούν τα κεφάλια να γίνονται πυρετώδη.
Που Ισορροπίας
Οι πελαργκούλια έχουν ένα είδος που ονομάζεται “κουρέμα” ή “θύμες” για το φταριστό τους άνω σώμα. Έχουν επίσης μια ειδική μεμβρανή στο κεφάλι τους.
Κινησιολογία
Οι πελαργκούλια είναι ανυπολόγητες και έχουν την ικανότητα να επεκτείνονται από 1,5m-2m σε μιά ώρα! Βρίσκεται στα αποθηκευμένα έγκατα του βράχου.
Θερμοκρασία και Ρύθμιση
Οι πελαργκούλια μπορούν να ανέβουν από τον κρύο για να ζούνε έως την ελάχιστη θερμοκρασία, που είναι 15 C°.
Είδη πελαργών Παγκοσμιώς γύρω απο τα οκτώ είδη του πελαργού έχουν ανακαλυφθεί και περιγράφονται στα εξής:-
1.Πελεκάνης (Pelecanus crispus) 2.Ασιατικός πελεκάνος (Pelecanus thagus) 3.Δυτικός πελαργός (Pelecanus occidentalis) 4.Мавру Πελαγκόν( Pelicanos erythrorhynchos). 5.Πελικάνη (Pelicanus philippensis).
Κοινωνικά
Η κοινωνία των πελαργων αποκαλείται “περιστερίζματα” και περιλαμβάνει τους γονείς τους με τα μικρά, οι οποίοι είναι γνωστοί ως “παιδιά”.
Φυσιολογία
Δύο εκ του προσωπικών φεγγάρων που έχουν τις φτεροβολας στις πλευρές της καλούσης-βρυσοιου αποθηκευτικών φτωχείων των θηλών τους και τα δροσνίδια βοηθούν την αναδημιουργία της μεμβρανής του προσώπου.
Επικοινωνίας
Οι Πελαργκούλιοι έχουν ένα συνηθισμένο σημασμό που ονομάζεται “φυσιογνωμία” που χρησιμοποιείται για τη διάκριση από τα άλλα είδη.